[1] هر کس با دقت و کنجکاوی به کتب تاریخ و احوال مدعیان مهدویت مراجعه نماید سپس کتب اخبار را مورد بررسی قرار دهد اخبار مجعولی را در بین آنها خواهد یافت. از باب نمونه پاره ای از آنها را ذکر می کنیم. قال رسول الله (ص) لا تذهب الدنیا حتی یبعث الله رجلا من اهل بیتی یواطی اسمه اسمی و اسم ابیه اسم ابی یملاء الارض قسطاً و عدلا کما ملئت ظلماً و جوراً – فصول المهمه ص 274 – در این حدیصث پدر مهدی همنام پدر رسول خدا (عبدالله) معرفی شده است و این موضوع با احادیث بسیاری که نام پدر آن حضرت حسن معرفی نموده اند منافات دارد، بنابراین در باره این حدیث می توان گفت: کسانی که مهدویت محمد بن عبدالله بن حسن عقیده داشتند جمله – و اسم ابیه اسم ابی – را به حدیث مذکور اضافه نمودند، محمد بن یوسف در کتاب البیان بعد از نقل حدیث مذکور نوشته است: ترمذی همین حدیث را در جامع روایت نموده ولی جمله – و اسم ابیه اسم ابی – را ندارد، ابوداود نیز همین حدیث را بدون جمله مذکور در معظم روایات الحفاظ الثقات روایت کرده است بنابراین جمله مذکور را باید زائد دانست، در توجیه حدیث احتمال دیگری هم هست که در اصل اینطور بوده باشد: و اسم ابیه اسم ابنی – پس کلمه – ابنی – تغییر یافته و به جایش کلمه ابی گذاشته شده است.


ابوهریره عن النبی (ص) ان المهدی اسمه محمد بن عبدالله فی لسانه رته – مقاتل الطالبیین ص 164 – این حدیث نیز از مجعولات طرفداران مهدویت محمد بن عبدالله بن حسن است نوشته اند: محمد بن عبدالله در موقع سخن گفتن زبانش می گرفت و بدشواری کلمات را ادا می کرد. مریدانش نیز همین علامت را از علائم مهدی شمرده بر طبق آن حدیثی جعل نمودند. عن ابی عباس ان رسول الله (ص) قال للعباس: منک المهدی فی آخرالزمان به ینتشر الهدی و به تطفاً نیران الضلالات، ان الله فتح بناهذا الامر و بذریتک یختم – ذخائر العقبی ص 206.


عن ابن عباس انه قال: منا اهل البیت اربعه: منا السفاح و منا المنذر و منا المنصور و منا المهدی. المهدی من ولد العباس عمی – الصواعق المرحرقه ص 235 ذخائر العقبی ص 206 دو حدیث فوق از مجعولات بنی عباس است.


من علی علیه السلام: اذا رأیتم الرایات السود قدجائت من قبل خراسان فأتوها فان فیها خلیفه الله المهدی ینابیع الموده ج 1 ص 157 من احتمال می دهم که حدیث مذکور نیز از مجععولات بنی عباس یا از طرفداران ابی مسلم خراسانی باشد زیرا مهدی از خراسان نمی آید و پرچم سیاه از شعار بنی عباس بوده است. بعید نیست حدیث ذیل نیز از مجعولات حادثه خروج ابی مسلم خراسانی باشد. عن عبدالله عن النبی (ص) فی حدیث قال: ان اهل بیتی سیلقون بلاء أ و تشریداً و تطریداً حتی یأتی قوم من قبل المشرق و معهم رایات سود یسألون بالحق فلایعطونه فیقاتلون و ینصرون فیعطون ماسئلوفلایقبلون حتی یدفعوه الی رجل من اهل بیتی فیملاء ها قسطاً کما ملئت جوراً فمن ادرک منکم فلیأتهم ولو حبواً علی الثلج – اثبات الهداه ج 7 ص 189 – گمان می کنم شما هم اگر بتاریخ نهضت ابومسلم و بنی عباس مراجعه نمایید احتمال مذکور را تأیید کنید. گروهی عمر بن عبدالعزیز را مهدی می پنداشتند و احادیثی را درباره اش جعل نمودند از جمله: قال العزرمی سمعت محمد بن علی یقول: النبی منا و المهدی من بنی عبد شمس ولا تعلمه الاعمر بن عبدالعزیز. قال ابویعقوب قلت لمحمد بن علی: الناس یزعمون ان فیکم مهدیاً فقال ان ذلک کذلک و لکنه من بنی عبدالشمس: قال فکأنه عنی عمر بن عبدالعزیز – الطبقات ج 5 ص 333. عبدالاعلی مولی آل سام قال خرجت مع ابیعبدالله علیه السلام فلما نزلنا الروحاء نظر الی جبلها مطلاعلیها فقال: تری هذا الجبل؟ هذا جبل یدعی «رضوی» من جبال فارس احینا فتقله الله الینا، اما ان فیه کل شجر مطعم و نعم، امان للخائف مرتین اما ان لصاحب هذا الامرفیه غیبتین واحده قصیره والاخری طویله اثبات الهداه ج 7 ص 5 – من احتمال می دهم: حدیث فوق از مجعولات کسانی باشد که عقیده داشته اند محمد بن حنیفه زنده است و در کوه «رضوی» زندگی می کند و اوست مهدی موعود. روی الفضل عن موسی بن سعدان عن عبدالله بن القاسم الحضرمی عن ابی سعید الخراسانی قال قلت لابیعبدالله علیه السلام: لای شی ء سمی القائم؟ فقال لانه یقوم بعدما یموت، انه یقوم بامر عظیم بقوم بامرالله سبحانه – اثبات الهداه ج 7 ص 27. بعید نیست حدیث فوق از مجعولات واقفیه با کسانی باشد که می گفته اند امام حسن عسکری علیه السلام فرموده است لکن بعداً زنده می شود و برای اصلاح عالم قیام می کند. حدیث از حیث سندهم ضعیف است زیرا مامقانی درباره موسی بن سعدان می نویسد: «احادیث او ضعیف و از غلات بوده است و درباره عبدالله بن قاسم نوشته: دروغگو از غلات و واقفیهاست و روایاتش مقبول نیست» و بر فرض صدور باز هم قابل توجیه است زیرا همین حدیث باهمین سند بکیفیت دیگری هم روایت شده است که می تواند حدیث مذکور را تفسیر و توجهی کند: عن الفضل ابن شاذان عن موسی بن سعدان عن عبدالله بن القاسم الحضرمی عن ابی سعید الخراسانی قال قلت لابیعبدالله علیه السلام: المهدی و القائم واحد؟ فقال نعم قلت لای شی ء سمی المهدی؟ قال لانه یهدی الی کل امر خفی و سمی القائم لانه یقوم بعدما یموت، یعنی یموت ذکره انه یقوم بامرعظیم – اثبات الهداه ج 7 ص 34 بر دانشمندان پوشیده نیست که دو حدیث مذکور یکی می باشد و در حدیث دوم مردن بمردن نام و محو شدن آن تفسیر شده است. مؤذن مسجد الامر قال سئلت اباعبدالله علیه السلام هل فی کتاب الله مثل للقائم؟ قال: نعم، آیه صاحب الحمار اماته الله ثم بعثه – اثبات الهداه ج 7 ص 28- حدیث فوق شاید از مجعولات کسانی باشد که عقیده دارند مهدی مرده است و بعداً زنده می شود. معاویه بن ابی سفیان فی حدیث طویل عن النبی (ص) انه قال: ستفتح بعدی جزائر تسمی بالاندلس فیغلب علیهم اهل الکفر الی ان قال فیخرج رجل من المغرب الاقصی من ولد فاطمه بنت رسول الله و هوالمهدی القائم فی آخر الزمان و هواول اشراط الساعه – اثبات الهداه ج 7 ص 242 – حدیث مذکور شاید از مجعولات فرقه اسماعیلیه باشد که دولتی در بلاد مغرب تأسیس نمودند. لیکن براهل تحقیق پوشیده نیست از مجعولات فرقه اسماعیلیه باشد که دولتی در بلاد مغرب تأسیس نمودند. لیکن بر اهل تحقیق پوشیده نیست که اینگونه احادیث، اخبار آحادی بیش نیستند و مفید یقین نمی باشند و صلاحیت ندارند با احادیث متواتر و کثیریکه مهدی موعود را بخوبی تعریف و توصیف نموده اند معارضه نمایند و هیچ ارزش و اعتباری ندارند.