هوشیار: تمام مطالبی که راجع به امامت عرض شد در روایات اهل بیت منصوص است، اگر در صدد تحقیق باشید می توانید به کتب حدیث مراجعه نمایید ولی برای نمونه چند عدد آنها را می خوانیم:


ابوحمزه می گوید: خدمت حضرت صادق (ع) عرض کردم: آیا زمین بدون وجوا امام باقی می ماند؟ فرمود: اگر زمین بی امام گردد فرو خواهد رفت. [1]


وشاء می گوید: خدمت امام رضا (ع) عرض کردم: آیا زمین بی امام می ماند؟ فرمود: نه. گفتم: برای ما روایت شده که زمین بی امام نمی گردد مگر در صورتی که خدا بر بندگانش غضب نماید پس آن جناب فرمود: زمین بی امام نمی گردد والا فرو خواهد رفت. [2]


ابن الطیار می گوید: از حضرت صادق (ع) شنیدم که می فرمود اگر در زمین بیش از دو نفر هم موجود نباشد، یکی از آنان حتماً حجت خواهد بود. [3]


حضرت ابوجعفر (ع) فرمود: به خدا سوگند! خدا از آن وقتی که آدم را قبض روح کرده تا حال، هرگز زمین را بی امامی که مردم به واسطه او هدایت یابند رها نکرده است و اوست حجت خدا بر بندگانش. زمین هرگز بی امام باقی نمی ماند تا خدا بر بندگانش حجتی داشته باشد. [4]


حضرت صادق (ع) فرمود: خدا ما را به نیکوترین خلقت آفرید و در آسمان و زمین خزانه دار علوم خویش قرار داد. درخت با ما تکلم نمود و به عبادت کردن ما، خدا عبادت می شود. اگر ما نبودیم خدا عبادت نمی شد. [5]


حضرت صادق (ع) فرمود: اوصیا درهای علوم ربوبی هستند، باید از آن درها داخل دین شد. اگر آنان نباشند خدا شناخته نمی شود و به وجود آنان خدا بر بندگانش احتجاج می نماید. [6]


ابوخالد می گوید: تفسیر این آیه – فآمنوابالله و رسول و النور الذی انزلنا – را از حضرت ابی جعفر (ع) پرسیدم. فرمود: ای ابا خالد! به خدا سوگند مراد از نور، ائمه می باشند، ای ابا خالد! نور امام در دلهای مؤمنین از نور شمس تابنده تر است. آنان هستند که قلوب مؤمنین را نورانی می گردانند، خدا نور آنان را از هر کس بخواهد ممنوع و مستور می کند پس قلبش تاریک و پوشیده می گردد. [7]


حضرت رضا (ع) فرمود: وقتی خدا اراده کرد فردی را برای امور بندگانش انتخاب کند، شرح صدری به وی عطا نموده قلبش را چشمه حقائق و حکمت ها می گرداند و علوم خودش را همواره به او الهام می کند بعد از آن از هیچ جوابی عاجز نخواهد ماند و در بیان حقائق و راهنمایی صحیح به ضلالت و گمراهی مبتلا نمی گردد. از خطا معصوم است و از تأییدات و توفیقات و راهنمایی های خداوند ی همواره برخوردار می باشد و از خطاها و لغزشها در امان است. خدا او را به این مقام برگزید تا بر بندگانش، حجت و گواه باشد. این بخششی است خدایی، که به هر کس خواست عطا می کند و فضل خدا بزرگ است. [8]


پیغمبر (ص) فرمود: ستارگان امان اهل آسمانند، اگر نابود شوند اهل آسمان نیز نابود می گردند. اهل بیت من امان ساکنین زمین می باشند، پس اگر اهل بیت من وجود نداشته باشند اهل زمین نیز هلاک می گردند. [9]


علی (ع) فرمود: زمین از قائمی که برای خدا قیام کند و حجت خدای را بر پا دارد خالی نمی گردد. گاهی ظاهر و مشهور است، گاهی ترسان و پنهان، برای اینکه حجتهای خدا باطل نگردد. عدد آنان چه بسیار کم و کجا هستند؟ به خدا سوگند! از حیث عدد کم می باشند لیکن از حیث قدر و مقام بزرگند. خدا به وسیله آنان حجت و براهین خویش را حفظ می کند تا هنگامی که آن براهین را در نزد امثال خودشان ودیعه گذارند و در قلوب آنان کشت و زرع کنند.


علم، آنان را به حقیقت بصیرت و بینایی رسانده است، به روح یقین برخورد کرده واصل شده اند. آنچه را مستان و شیفتگان مال و ثروت سخت و دشوار می شمارند در نظر آنان سهل و آسان است، به چیزیکه جهال از آن وحشت دارند مأنوسند. مصاحبتشان با دنیا، به واسطه بدنهایی است که ارواح آنها به محل اعلا معلق و مربوط است. آنان در زمین خلیفه های خدا و دعوت کنندگان دین هستند. [10]


علی (ع) فرمود: گوهرهای گرانبهای قرآن در وجود اهل بیت نهاده شده آنان گنج های خدا می باشند. اگر سخن گوینده صادقند و اگر ساکت بمانند کسی برایشان سبقت نمی جوید. [11]


علی (ع) درباره اهل بیت فرمود: به برکت وجود آنان حق درجایش مستقر می شود و باطل زائل می گردد و زبانش از بیخ قطع می شود. آنان دین را تعلق نموده اند تعقلی که با فهم و حفظ و عمل همراه است، نه تعقلی که به مجرد شنیدن و نقل کردن باشد. به درستی که روایت کننده گان علم بسیارند لکن رعایت کنندگان آن کمیابند. [12]


سخن را کوتاه کنم: از دلیل عقلی مذکور و احادیثی که در این موضوع صادر شده استفاده می کنیم: مادامی که نوع انسان روی زمین باقی باشد، باید همواره در بین آنها فرد کامل معصومی وجود داشته باشد که تمام کمالاتی که برای آن نوع امکان دارد، در او به فعلیت رسیدهف علماً و عملاً، هدایت افراد را عهده دار باشد و چنین فرد ممتازی امام و پیشرو انسانیت خواهد بود.


آن وجود مقدس در راه کمالات انسانی صعود می کند و بقیه افراد نوع را به سوی کمالات و مقامات دعوت می نماید و به واسطه وی همواره بین عالم غیبی و عالم انسانی رابطه و اتصال برقرار است، افاضات عوالم غیبی اولا بر آن وجود شریف و به برکت او بر دیگران تراوش می کند. اگر چنین فرد ممتاز و کاملی در بین مردم وجود نداشته باشد لازم می آید که نوع انسان بدون غایت و منقطع گردد و نوع بدون اتصال و غایت، انقراض برایش ضروری است پس قطع نظر از ادلۀ دیگر، این دلیل نیز دلالت می کند که: هیچ عصر و زمانی و از جمله عصر ما، از وجود امام خالی نخواهد بود و چونه در عصر ما امام ظاهری وجود ندارد باید گفت: در حالت غیبت و اختفاء زندگی می کند.


نگارنده: بحث خیلی طولانی شده بود و برای اینکه افراد خسته نشوند قرار شد ادامه بحث برای جلسه بعد بماند.