محمد بن شاذان می گوید: چهارصد و هشتاد درهم مال امام پیش من جمع شده بود. چون خوش نداشتم آن را ناتمام نزد امام بفرستم بیست درهم از مال خودم رویش گذاشته توسط محمد بن عثمان خدمت امام فرستادم، اما از اضافه کردن بیست درهم چیزی ننوشتم. رسید آن مال از ناحیه امام واصل شد و نوشته بود: پانصد درهم که بیست درهمش مال خودت بود واصل گشت. [1]


جعفر بن احمد بن متیل می گوید: محمد بن عثمان مرا احضار کرد چند پارچه و کیسه ایکه چند درهم در آن بود به من تسلیم نمود و فرمود: به «واسط» برو و اول کسی را که ملاقات نمودی کیسه را با پارچه تسلیمش کن. من به جانب واسط حرکت کردم، اول کسی را که ملاقات نمودم حسن بن محمد بن قطاه بود. پس خودم را به وی معرفی نمودم، مرا شناخت و با هم معانقه کردیم، باو گفتم.
محمد بن عثمان سلامت رسانید و این امانت را برایت فرستاد. وقتی این مطلب را شنید خدای را سپاس گفت و فرمود: محمد بن عبدالله عامری وفات نموده. من اکنون برای تهیه کفنش از منزل خارج شده ام. وقتی امانت را باز نمودیم دیدیم تمام مایحتاج دفن مرده ای در آن موجود است. پولها هم به مقدار مزد حمالان و قبر کن بود. پس جنازه را تشییع کرده دفن نمودیم. [2]


محمد بن علی بن الاسود قمی می گوید: محمد بن عثمان قبری برای خویش تهیه کرده علتش را پرسیدم، پاسخ داد: از جانب امام مأمورم که کارهایم را جمع و جور کنم. دو ماه بعد از این واقعه دار دنیا را وداع کرد. [3]


محمد بن عثمان در حدود پنجاه سال متصدی منصب نیابت بودو در سال «304» در گذشت. [4]